మదిలో ముచ్చట్లు

ఉదయం కాఫీ తాగేసి, మా అత్తయ్యగారితో "కొంచెం టిఫిన్ ఏర్పాట్లు మీరే చేసేయండ"ని అడిగి, డాబాపైకి వచ్చి బూడిద గుమ్మడికాయ వడియాలు పెడుతున్నాను. ఎర్రటి ఎండాకాలంలోనే వడియాలు పెట్టాలని పెద్దవాళ్ళు అనటంతో పెరట్లో దానంతట అదిగా పెరిగిన పాదుకి పది కాయలు కాసి, "నన్ను వాడు, నన్ను వాడు" అని రోజూ అడుగుతున్నా, ఎండాకాలం తీవ్రరూపం దాల్చేవరకు ఆగాను. రెండు కాయలతో పెడదాం అనుకున్నా, నిన్న ఒక్క కాయని తరగటానికే మూడు నాలుగు గంటలు పట్టింది. మరి తునాతునకలు చేయాలి కదా? అందుకని రెండవ కాయకి న్యాయం చేయలేక, పూర్తిగా అన్యాయమూ చేయలేక, పొరుగింటి వాళ్ళని వడియాలు పెట్టుకోమని ప్రోత్సహించాను. నిన్న నేను తరిగిన ముక్కలను వడవేసి, పిండి రుబ్బి, కారం, ఉప్పు లాంటి రుచులు కలిపి సిద్ధం చేసి అత్తయ్యగారే ఇచ్చారు. తడి చీరపై వడియాలు పెడుతూ ఆలోచనలో పడ్డాను. అసలు ఒక కాయను బుల్లి బుల్లి ముక్కలుగా కోసి, రుబ్బిన పిండిని కలిపి ఇలా ఎండబెట్టి, దాచుకొంటే, కొన్ని నెలల తర్వాత అయినా వేడి నూనెలో వేయిస్తే పువ్వులా పొంగుతాయని ఎవరు కనిపెట్టారో కదా? మొన్నే మా స్నేహితురాలు ఒకావిడ నాలుగు కాయలతో వడియాలు పెట్టానన్నారు. నేను ఒక్కటి తర...