మదిలో ముచ్చట్లు

మా మాజీ గృహకార్య సహాయకురాలు వెంగళమ్మ (సెక్యూరిటీ రీజన్స్ కోసం, నా ఆత్మసంరక్షణ కోసం పేరు మార్చటం జరిగింది) గురించి ఈ కథ. "గృహకార్య సహాయకురాలు" పదం కొత్తగా ఉంది కదూ? పనమ్మాయి, పనిపిల్ల, పనిమనిషి... ఇటువంటి పదాలు మనకి అలవాటు. కానీ ఇంకా మర్యాదాపూర్వకంగా ప్రస్తావించటానికి ఏ పదమైతే బాగుంటుందా అని పలుపలు విధముల ఆలోచిస్తుండగా, "అసలు ఇంగ్లీష్ లో ఏమంటారబ్బా?" అనుకున్నాను. వాడుక భాషలో "మెయిడ్" అంటారు. కానీ అందుకు సరైన అనువాదం మళ్లీ పైన చెప్పిన పదాలే. "ఇంకా ఏమంటారబ్బా?" అని ఆలోచించగా "డొమెస్టిక్ హెల్ప్" అని గుర్తొచ్చింది. దాన్ని మక్కీకి మక్కీ అనువదించలేక, ఉన్నంతలో దగ్గరగా "గృహకార్య సహాయకురాలు" అన్న పదానికి ఫిక్స్ అయ్యాను అన్నమాట. సహాయకురాలే లేకుండా ఆరేళ్ళు గడిపేశాను బాగానే. కానీ అనివార్య కారణాల వల్ల సహాయకురాలిని నియమించుకున్నాక, ఇక సహాయానికి అలవాటు పడిన ప్రాణం "లేకపోతే నీ జత పచ్చే" అనేసింది. మరి తప్పలేదు! మా ఇంట్లో అంతవరకు సహాయకురాలిగా చేసిన లక్ష్మి (అసలు పేరే, ఇక్కడ భయం లేదు కనుక) కడుపున కాయ పడటంతో (అలా ఎందుకంటారో!) పని చేయలేనం...

సంక్రాంతి పండగకి అంతా సొంత ఊరు   వెళ్తారని తెలుసు కానీ మరీ ఇంతమంది ఒకేసారి ఊళ్ళు ఖాళీ చేసి వలస పక్షుల్లా ఎగిరిపోతారని ఎప్పుడూ అనుకోలేదు.  సరే , నిజంగా పక్షుల్లా ఎగిరితే అసలు   సమస్యే   ఉండదు కదా ? రోడ్ల నిండా   ఇసక వేస్తే రాలనన్ని బస్సులు. అసలు ఇన్ని బస్సులు ఇన్నాళ్ళూ ఎక్కడ దాక్కున్నాయి ?! ఒక్కసారిగా తేనెపట్టు మీద ఎవరో రాయెత్తి కొడితే రేగినట్టు ఒకటే రొద , ఒకటే హడావిడి. దేశంలో ఇన్ని ప్రైవేటు బస్సు కంపెనీలు ఉన్నట్టు గానీ , ఒక్కొక్క కంపెనీకీ ఇన్నేసి బస్సుల ఆస్తి ఉన్నట్టు గానీ ఎప్పుడూ ఊహించలేదు. అసలు తెల్లవారు ఝామున ఐదింటికి వెళ్లి నుంచున్నా ' తత్కాల '  టిక్కట్లు కూడా దొరక్క గానీ , లేకపోతే ఈ తంటా ఎందుకు ? ఇది దాదాపు పది-పన్నెండేళ్ళ క్రితం మాట కదా ? అప్పట్లో ఇప్పటిలా అరచేయి కంటే పెద్దవైన ఫోన్లు , మునివేళ్ళ అంచుల్లోనే ప్రపంచాన్ని చాపలా పరిచి చూపించగల ఇంటర్నెట్టు లేవులెండి. పైగా మన ఇళ్ళలో ఉండే ఇంటర్నెట్ తో పని చకచకా జరగదని , రైల్వే బుకింగ్ కౌంటర్లో ఇంటర్నెట్ వేరేగా ఉంటుందని , టికెట్లు దొరికేస్తాయని ఎవరో హితవు పలకటంతో ఓహో అనుకున్నాము. కాకపోతే ఉదయాన్నే అయిదిం...